
De Jager houdt wel van het geschreven woord. De gedachten die tijdens de eenzame kilometers door het hoofd spoken moeten ergens naartoe. Gevangen tussen principes en gezond verstand probeert de Jager zijn fietsminnende gedachten neer te schrijven.
Laatste schrijven dateert van juli. Een kaal hoofd, vier platte banden en een nieuw paar schoenen later zijn we vandaag, acht januari.
Een kaal hoofd.
Zomerse ’traditie’. De wind over de schedel, zalig fris. Van horen zeggen dat het toch zo’n vijf Watt oplevert.
Vier platte banden.
Laat de medevluchters van de social rides daar maar verder over oordelen. Het was in ieder geval duidelijk dat de buitenbanden aan vervanging toe waren, zo geschiedde.
Een nieuw paar schoenen.
Ik wou weer wit, strak, aerodynamisch, sneller. Fictief, want sinds wanneer heeft de kleur van kleding daadwerkelijk invloed op hoe snel je rijdt? Een maat groter wel, want ik ben de slechte doorbloeding van de tenen beu. Zwart, wit, paars, rood, roze, … de volgorde van kleur van de tenen als ik m’n oude schoenen uit doe na een drie uur plus durende rit. Het is even wennen, die extra maat. Maar wat is dat niet, wat nieuw is?

Ondertussen werd de ploeg vijf jaar, hoera! We hielden een feest, naar goede gewoonte. Belgian Wines was zo vriendelijk om zijn infrastructuur beschikbaar te stellen, van een top sponsor gesproken. Na wat informele gesprekken was er wel één duidelijkheid: best nog wat ambities in de club. Doelen, als het ware. Ik hou het bij teasen, jullie moeten niet té veel weten.
Laatste interessante wapenfeit: meet & greet met Victor Campenaerts. De leden van supporterscafé Mombasa te Borgerhout mogen dit jaarlijks meemaken. Straffer, de man rijdt zelfs een toer mee! Laat ons nu al beslissen dat De Tarmakkers daar volgend jaar zeer graag bij zijn!

Vraag: is dit een rustige rit? Wordt er ergens een krachtmeting gehouden? Kwestie van ons te kunnen meten met datgene waar we niet van kunnen winnen.
Waarom stop ik met fietsen als het donker is? Is er dan onvoldoende verlichting? Zit het niet ‘in mijne kop’? Wat is het toch met de strijd tegen de duisternis?
Ik kom in de periode van het jaar waar er meer vragen opduiken dan dat er antwoorden zijn. Het verband tussen het winteruur en het aantal gereden kilometers ligt open en bloot als een litteken te gapen. En toch rij ik niet graag in het donker.
Geen schaduw zonder licht, dus we weten waarvoor we werken.
